خلاصه کتاب شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی
نهضت حسینی و حرکت از جهل به آگاهی
درباره کتاب
چرا حسین بن علی (ع) قیام کرد؟ فقط برای اینکه زیر بار یزید نرود؟ از روی غیرت؟ یا عشق به خدا؟ شاید هم یک دستور خصوصی داشت که فقط مال خودش بود؟ خیلی از ما این سؤالها را داریم، ولی جوابهای شنیدهشده معمولاً سطحی و تکراریاند. کتاب «شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی» آمده تا از یک زاویه کاملاً تازه و عمیق به این پرسشها جواب بدهد. جوابی که شاید تا حالا به ذهنتان نرسیده باشد.
این کتاب حاصل بحثهای حضرت آیتالله جوادی آملی در ایام محرم است. ایشان با نگاهی فلسفی و عرفانی، لایههای پنهان نهضت عاشورا را ورق میزنند و نشان میدهند که قیام حسین (ع) فقط یک واقعه تاریخی یا یک حماسه عاطفی نبود؛ بلکه یک «انقلاب عقلی» بود. جالب است بدانید که نویسنده معتقد است هدف اصلی امام حسین (ع) شکوفا کردن عقل مردم بود. آری، عقل. همان چیزی که امروز همه از آن دم میزنیم، اما کمتر کسی معنای واقعی آن را میفهمد.
کتاب با یک مبنا شروع میشود: سیره حسین (ع) همان سیره جدش رسول خداست. و سیره رسول خدا هم طبق قرآن، «نورانی کردن جامعه» بود. حالا این نورانی شدن چگونه ممکن است؟ با تشکیل حکومت اسلامی. پس هدف اصلی قیام حسین (ع) تشکیل یک نظام اسلامی بود؛ نظامی که در آن مردم از ظلمات جهل و گمراهی به نور علم و عدالت برسند. اما نکته ظریف اینجاست: در زمان امام حسین (ع)، دیگر سخنرانی و نامهنگاری کارساز نبود. جامعه آنقدر در تبلیغات امویان غرق شده بود که تنها «نثار خون» میتوانست حجابها را کنار بزند و عقلها را بیدار کند.
یکی از جذابترین بخشهای کتاب، تعریف «عقل» است. خیلی از ما فکر میکنیم عقل یعنی باهوش بودن، درس خواندن، مدرک گرفتن. اما امام صادق (ع) میفرماید: «عقل یعنی چیزی که با آن خدا پرستیده میشود و بهشت به دست میآید.» این عقل با درس خواندن به دست نمیآید؛ با تمرین عمل صالح به دست میآید. عقل نظری (دانش) و عقل عملی (انگیزه) باید با هم هماهنگ شوند تا انسان به کمال برسد. و کمال انسان در بهرهمندی از نظام اسلامی و زندگی در سایه عدالت و معرفت است.
کتاب همچنین به این سؤال اساسی پاسخ میدهد: چرا امام حسین (ع) میدانست کشته میشود، اما باز هم حرکت کرد؟ پاسخ این است که قیام او «شمشیر دو دم» بود. اگر به حکومت میرسید، جامعه را اصلاح میکرد. اگر هم شهید میشد، به آیندگان نشان میداد که در شرایط یزیدی، وظیفه مسلمان قیام است، نه سکوت. و این درس، تا قیامت ادامه دارد. شعار «کل یوم عاشورا و کل أرض کربلا» یعنی در هر زمان و مکانی میشود حسینی بود.
خواندن این کتاب را به همه کسانی توصیه میکنم که از تحلیلهای تکراری عاشورا خسته شدهاند و میخواهند بدانند حسین بن علی (ع) واقعاً برای چه آمد و چه پیامی برای امروز ما دارد.
خلاصه کتاب شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی اثر آیت الله جوادی آملی توسط پلتفرم آیه تهیه و منتشر شده است.
در چه صورتی از این کتاب لذت میبری؟
• اگه همیشه برات سؤال بوده چرا امام حسین (ع) با یقین به شهادت، باز هم قیام کرد.
• اگه از جوابهای سطحی و تکراری درباره عاشورا خسته شدهای.
• اگه فکر میکنی عقل فقط یعنی درس خواندن و مدرک گرفتن.
• اگه میخواهی بدانی «عقل عملی» چیست و چطور میتوان آن را پرورش داد.
• اگه دنبال یک تحلیل فلسفی و عرفانی از نهضت حسینی هستی نه فقط روضه و مصیبت.
به نظر شما اگر عاشورا یک «انقلاب عقلی» است، چرا ما امروز بیشتر بر جنبه های عاطفی آن تاکید داریم نه جنبه های فکری و عقلی؟
برای شرکت در پویش، پاسخت رو بهصورت کامل در بخش نظرات بنویس. بهترین پاسخها انتخاب میشن!
ارتباط احساسی معمولا راحت تر است و عوام که احساساتشان بر عقلشان ارجحیت بیشتری در انتخاب هایشان دارد، ارتباط احساسی بیشتری می گیرند ولی اندیشمندان ارتباط عقلی شان بیشتر برقرار می شود و در نتیجه این ارتباط عقلی، به ارتباط احساسی عمیق تری می رسند.
بنظرم شاید علتش این باشه که مردم به مسائل عاطفی بیشتر توجه میکنن و بیان مظلوم بودن امام و خانواده ایشان باعث میشه احساسات افراد برانگیخته بشه و واقعه عاشورا فراموش نشه. اما بنظرم جنبه ی عاطفی به تنهایی کافی نیست و باید دلیل اصلی قیام امام حسین که مقابله و ایستادگی مقابل ظلم و ظالم بوده هم به کرات بیان بشه. افراد زیادی رو میشناسم که به آقا امام حسین اعقاد دارن و روضه های ایشون رو میرن، اما چون علت اصلی و عقلی قیام ایشون رو متوجه نشدن، هیچ اعتقادی به رهبر شهیدمون ندارن، با وجود اینکه ایستادگی رهبر
چون در طول زمان، عاشورا بیشتر به یک مراسم سوگواری تقلیل یافته تا یک مکتب فکری و اجتماعی. در حالی که سیره امام حسین نشان میدهد هدف اصلی، بیداری عقل، هدایت جامعه و مقابله با انحراف بود. احساس و محبت به اهلبیت سرمایهای ارزشمند است، اما اگر با شناخت، بصیرت و مسئولیتپذیری همراه نشود، به تنهایی جامعه را متحول نمیکند. عاشورا زمانی به یک «انقلاب عقلی» تبدیل میشود که علاوه بر گریستن بر مصیبت، پیام آن را نیز بفهمیم و در برابر ظلم، انحراف و بیعدالتی موضع آگاهانه بگیریم.
افراد زیادی رو میشناسم که به آقا امام حسین اعقاد دارن و روضه های ایشون رو میرن، اما چون علت اصلی و عقلی قیام ایشون رو متوجه نشدن، هیچ اعتقادی به رهبر شهیدمون ندارن، با وجود اینکه ایستادگی رهبرشهیدمون در مکتب امام حسین شهیدمون آموخته شده. بنظرم باید بجای فقط گریستن بر مظلومیت امام علت عقلی قیام ایشون درنظرگرفته بشه، تا فرهنگ ظلم و استکبار ستیزی فراگیر بشه.
بنظرم شاید علتش این باشه که مردم به مسائل عاطفی بیشتر توجه میکنن و بیان مظلوم بودن امام و خانواده ایشان باعث میشه احساسات افراد برانگیخته بشه و واقعه عاشورا فراموش نشه. اما بنظرم جنبه ی عاطفی به تنهایی کافی نیست و باید دلیل اصلی قیام امام حسین که مقابله و ایستادگی مقابل ظلم و ظالم بوده هم به کرات بیان بشه.