بسم الله الرحمن الرحیم
قرآن کریم و امام معصوم دو چهره یک واقعیت و دو ظهور یک حقیقتند، انسان کامل، قرآن ممثل است و قرآن کریم، انسان کامل مدوّن

قرآن و اهل بیت از هم جدا شدنی نیستند. پیامبر اکرم در حدیث معروف ثقلین فرمود: من دو چیز گرانبها میان شما به یادگار می‌گذارم: کتاب خدا و عترتم، اهل بیتم. تا وقتی به این دو چنگ بزنید گمراه نمی‌شوید و این دو هرگز از هم جدا نمی‌شوند تا در کنار حوض کوثر به من برسند.

قرآن کریم را «امام علمی» و «قرآن مدوّن» می‌نامند و امام معصوم را «قرآن عینی» و «قرآن ناطق». یکی صراط علمی است و دیگری صراط عینی. هر دو انسان را به سوی حیات طیبه و نجات از مرگ جاهلی دعوت می‌کنند. خداوند در قرآن می‌فرماید: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خدا و رسول را اجابت کنید وقتی که شما را به چیزی فرا می‌خوانند که به شما حیات می‌بخشد».

کسی که امام نداشته باشد و از دنیا برود، به مرگ جاهلیت مرده است. چون مرگ، عصاره زندگی است و هر کس همان طور که زندگی کرده می‌میرد. اگر مرگ کسی جاهلانه باشد، معلوم می‌شود زندگی جاهلانه‌ای داشته است. همان طور که منکر امام علمی هم در زمره جاهلان است.

یکی از نشانه‌های یگانگی قرآن و عترت این است که هر کدام مردم را به دیگری فرا می‌خواند. امام رضا فرمود: هدایت را از غیر قرآن نجویید که گمراه می‌شوید. و قرآن نیز مردم را به پیروی از رسول خدا دعوت می‌کند: «آنچه رسول خدا به شما داد بگیرید و از آنچه نهی کرد دست بکشید».

پس روی گرداندن از هر کدام از این دو، کار جاهلانه و دور از عقل است. همان طور که افراط در تمسک به قرآن علمی و شعار «حسبنا کتاب الله» که نتیجه اش کم توجهی به قرآن عینی یعنی امام معصوم است، انحرافی و گمراه‌کننده است. افراط در تمسک به صراط عینی با این گمان که «حسبنا ما جاء عن العترة» هم غفلت و گمراهی است، چون نتیجه اش کم توجهی به صراط علمی است.

خداوند هر دوی این گوهرها را معصوم و مصون قرار داده است. درباره عصمت قرآن فرموده: «ما این کتاب را نازل کردیم و خودمان حافظ آنیم» و «قرآن کتابی عزیز و شکست‌ناپذیر است که هیچ باطلی از جلو و پشت سر به آن راه ندارد». درباره عصمت امامان نیز آیات متعددی از جمله آیه تطهیر نازل شده است.

این کتاب که گزیده‌ای از شرح زیارت جامعهٔ استاد جوادی آملی است، تلاش دارد تا با بررسی آیه تطهیر، حقیقت را از لابه‌لای الفاظ آیه و زوایای روایات بیرون بکشد و آن را از غبار تعصبات و اوهام پاک کند.

خداوند متعال در آیه تطهیر، اراده قطعی خود را بر تحقق جلوه‌ای بارز از حقیقت ولایت اعلام کرده است. طهارت و پاکی که پایه هر کمالی است، وقتی می‌تواند پایدار باشد که اراده حتمی الهی آن را خواسته باشد. این اراده بر زدودن زنگار رجس و آلودگی از اهل بیت تعلق گرفته است. آیه تطهیر خود ده‌ها سوره است که حکایت از ماجرایی بزرگ دارد. اهل بیت بر مبنای طهارت، هیچ نقطه مبهم و تاریکی در زندگی خود ندارند. هور وجودشان چنان فروزنده است که تاریکی را به آن راهی نیست. همگان، حتی دشمنان، به فضایل آنها شهادت می‌دهند و اعتراف می‌کنند که در معرفت آنان قاصرند.