بسم الله الرحمن الرحیم
در زير آسمان معبودى جز خدا پرستيده نشده است كه در پيشگاه خدا، بدتر از هوا و هوسى باشد كه انسان را به دنبال خود مى‌كشاند.

«شهوت» در لغت، معنای گسترده‌ای دارد و به هرگونه خواهش نفس، میل و رغبت به لذات مادی اطلاق می‌شود. گاهی نیز به علاقه شدید به یک امر مادی، شهوت گفته می‌شود. این واژه در قرآن کریم هم به معنای عام و هم به معنای خاص که همان شهوت جنسی است، به کار رفته است. در این بحث، نظر بیشتر به معنای خاص آن است، زیرا آثار مخرب و زیانبار آن از سایر کشش‌های مادی بیشتر است. شهوت، نقطه مقابل «عفت» قرار دارد. عفت نیز مفهومی عام و خاص دارد؛ مفهوم عام آن، خویشتن‌داری در برابر هرگونه تمایل افراطی نفسانی است و مفهوم خاص آن، خویشتن‌داری در برابر تمایلات بی‌بندوبار جنسی است. عفت یکی از فضایل مهم اخلاقی در رشد و پیشرفت و تکامل جوامع انسانی به شمار می‌رود، در حالی که شهوت، موجب سقوط فرد و جامعه می‌شود. مطالعات تاریخی نشان می‌دهد که افراد یا جوامعی که بهره کافی از عفت داشته‌اند، از نیروهای خداداد خود بالاترین استفاده را در راه پیشرفت خود و جامعه‌شان برده و در سطح بالایی از آرامش و امنیت زیسته‌اند؛ اما افراد یا جوامعی که در شهوت‌پرستی غرق شده‌اند، نیروهای خود را از دست داده و در معرض سقوط قرار گرفته‌اند. طبق نظر کارشناسان حقوقی، شهوت جنسی در ایجاد جرم و جنایت نقش عمده‌ای دارد، تا جایی که گفته شده در هر جنایتی، شهوت جنسی نیز دخیل بوده است. هرچند این تعبیر ممکن است اغراق‌آمیز باشد، اما به یقین منشأ بسیاری از جنایات و انحرافات، طغیان غریزه جنسی و شهوت‌پرستی است. خون‌های بسیاری در این راه ریخته شده، اموال فراوانی بر باد رفته، اسرار مهم کشورها به وسیله زنان جاسوسی که سرمایه و ترفند کارشان استفاده از زیبایی و آلودگی‌شان بوده، افشا شده و آبروی بسیاری از آبرومندان در این راه ریخته شده است. بر اساس آیات و روایات، یکی از ابزارهای مهم شیطان، همین شهوت جنسی است. در قرآن کریم در موارد مختلف به «عفت» و «شهوت‌پرستی» اشاره شده است. در آیه ۵۹ سوره مبارکه مريم آمده است که پس از پیامبران، فرزندان ناشایسته‌ای روی کار آمدند که نماز را تباه کردند و از شهوات پیروی نمودند و به زودی مجازات گمراهی خود را خواهند دید، مگر آنان که توبه کنند و ایمان آورند و کار شایسته انجام دهند که چنین کسانی داخل بهشت می‌شوند و کمترین ستمی به آنان نخواهد شد. این تعبير حساب شده از یک سو اشاره به آن دارد که نماز عامل مهمی برای شکستن شهوات و خودکامگی‌هاست و از سوی دیگر نشان می‌دهد که سرانجام شهوت‌پرستی، گمراهی و ضلالت است. در آیه ۲۷ سوره نساء نیز آمده است که خدا می‌خواهد شما را ببخشد، اما کسانی که پیرو شهواتند، می‌خواهند شما به کلی منحرف شوید. این آیه، گواه روشنی است بر این که راه شهوت‌پرستی از راه خداپرستی جدا بوده و این دو در مقابل هم قرار دارند. در روایات اسلامی نیز این مسئله مورد توجه فراوان قرار گرفته است. پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند که در زیر آسمان، معبودی جز خدا پرستیده نشده که در پیشگاه خدا بدتر از هوای نفس باشد که انسان را به دنبال خود می‌کشاند. امیرالمؤمنین علیه‌السلام نیز شهوت‌ها را زهرهای کشنده و دام‌های شیطان معرفی می‌کنند و می‌فرمایند که اگر می‌خواهید از آفات در امان باشید، خویشتن را از تسلیم شدن در برابر شهوات بازدارید. همچنین ترک شهوت‌ها را برترین عبادت و زیباترین عادت می‌شمرند. امام صادق علیه‌السلام نیز می‌فرمایند کسی که به هنگام غضب، تمایل، ترس و شهوت، مالک نفس خویش باشد، خداوند جسد او را بر آتش دوزخ حرام می‌کند. امیرالمؤمنین علیه‌السلام در سخنی دیگر می‌فرمایند که باید با خواهش‌های نفسانی در تضاد بود و با آنها به پیکار برخاست، همچون پیکار دشمن با دشمن. این سخن با صراحت، این حقیقت را بازگو می‌کند که شهوت‌پرستی درست مقابل سعادت و خوشبختی انسان قرار گرفته است. این همه تأکید از سوی معصومین علیهم‌السلام نشان می‌دهد که مبارزه با شهوت‌پرستی، یکی از اصول اساسی سعادت و کمال انسان است و هرگونه غفلت از آن، عواقب جبران‌ناپذیری را به دنبال خواهد داشت.