بسم الله الرحمن الرحیم
برای قائم ما غیبتی است که مدت آن طولانی است. گویا شیعه را می‌بینم که در غیبت امامشان همانند گرسنگان سرگردان جویای طعامی هستند و آن را به دست نمی‌آورند.

دوران غیبت امام زمان، دوره‌ای از حیرت و سرگردانی عمیق برای انسان‌هاست. هر چه به ظهور نزدیک‌تر می‌شویم، این حیرت بیشتر می‌شود. دلیلش این است که رهبری الهی در دسترس نیست و خیلی‌ها در این فراق، راه را گم می‌کنند. اما همه گمراه نمی‌شوند؛ کسانی که با تقوا و جدیت به دنبال حق باشند، از این آزمایش سخت عبور می‌کنند و ایمانشان را حفظ می‌کنند. در روایات متعددی از امام صادق و امام رضا آمده که پیش از قیام قائم، نشانه‌هایی از ترس از حاکمان ستمگر، گرانی، کسادی بازار، مرگ‌های ناگهانی و کم شدن برکت محصولات پیش می‌آید. این‌ها امتحان‌های الهی‌اند و کسانی که صبر کنند، بشارت ظهور به آن‌ها داده می‌شود.

ابلیس در این دوران با تمام قدرت وارد میدان می‌شود. شیطان از جنیان است و مثل انسان رشد می‌کند. شیطان امروز با شیطان هزار سال پیش خیلی فرق دارد؛ تجربه و آگاهی بیشتری پیدا کرده و ترفندهایش پیچیده‌تر و خطرناک‌تر شده. از طرف دیگر، شیطان می‌داند با ظهور امام زمان، کارش تمام می‌شود و نابود می‌گردد. به همین دلیل تمام توانش را می‌گذارد تا مؤمنان را در این دوران زمین‌گیر کند. او شب و روز ندارد و خستگی‌ناپذیر کار می‌کند. گفته شده اگر شیطان خواب داشت، ما ساعاتی راحت بودیم، اما او مدام در کمین است.

شیطان حتی در کار انبیای الهی هم طمع کرده. در روایتی، حضرت یحیی از شیطان پرسید: «آیا بر من تسلط داری؟» شیطان گفت: «نه، تو از مخلصینی که خدا آن‌ها را از نفوذ من حفظ کرده.» اما وقتی حضرت یحیی از او پرسید: «آیا از من خشنود می‌شوی؟» شیطان گفت: «وقتی شب سیر می‌خوری و برای عبادت سنگین می‌شوی، خوشحال می‌شوم.» حضرت یحیی گریه کرد و عهد بست دیگر پرخوری نکند. این نشان می‌دهد که شیطان حتی با خوبان هم کار دارد و آن‌ها را رها نمی‌کند.

شیطان با مؤمنانی که در صراط مستقیم هستند کار دارد، نه با کسانی که از قبل گمراه شده‌اند. امام باقر فرمود: شیطان فقط در کمین تو و هممسلک‌های توست، اما از دیگران که اهل ولایت نیستند، خیالش راحت است. در روایت دیگر، امام صادق فرمود: ابلیس دام‌هایش را در این دنیا گسترده و جز دوستان ما اهل بیت، کسی را هدف قرار نداده.

نکته مهم این که هر جا فشار شیطان بیشتر شد، همان جا گنج است. شیطان مثل دزد به خانه خالی نمی‌زند؛ به جایی می‌رود که سرمایه هست. پس اگر در کاری مثل نماز شب، انفاق، یا حتی پرداخت خمس وسوسه شدید و فشار دیدید، بدانید آن عمل ارزش زیادی دارد. مقاومت کنید تا به آن گنج برسید.

از ابزارهای شیطان در آخرالزمان «دجال» است. شهید محمد صدر احتمال معقولی داده: دجال لزوماً یک انسان یک‌چشم غول‌پیکر نیست، بلکه ممکن است یک جریان فاسد فرهنگی و تمدنی باشد. همان فرهنگی که فقط چشم به دنیا دارد، انسان را به شهوت و لذت و سود تعریف می‌کند، و نگاه ملکوتی و خدابین ندارد. در این فرهنگ، خدا از زندگی بیرون رانده شده و انسان به جای او نشسته. همان «اومانیسم» که فریاد «من پروردگار شما هستم» سر می‌دهد. هالیوود، رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی، همه ابزارهای همین دجال مدرن‌اند. هزینه تولید این فرهنگ سرسام‌آور است (غذای دجال به اندازه کوه) و فتنه‌اش تمام شرق و غرب را گرفته.

ممکن است بگویید مگر قرآن کید شیطان را ضعیف نشمرده؟ بله، اما این ضعف برای کسانی است که خود را به خدا سپرده‌اند و اهل توکل و توسل‌اند. اما کسانی که به علم و پول و مقام خود تکیه می‌کنند، در دست شیطان مثل موم نرم می‌شوند. در آخرالزمان اگر کسی به داشته‌های خود بنازد، همین منیت‌ها او را زمین می‌زند. فقط باید پناه برد به قرآن و عترت و اهل توسل بود. امام صادق در دعایی به ما یاد داد: «خدایا خودت را به من بشناسان، وگرنه پیامبرت را نمی‌شناسم؛ پیامبرت را به من بشناسان وگرنه حجتت را نمی‌شناسم؛ حجتت را به من بشناسان وگرنه از دینم گمراه می‌شوم.» این دعا راه نجات در دوران حیرت است.